Ik bezoek
iedere dag de beide kassen, de oostelijke en de westelijke. Een paar
dagen geleden merkte ik dat een van de planten in de oostelijke kas
gele blaadjes begin te krijgen. Wat voor plant? Dat valt eigenlijk
niet te zeggen, omdat alle planten in mijn kas genetisch
gemanipuleerd zijn om ze aan de omstandigheden hier aan te passen.
Sommige van die marsplanten lijken helemaal niet meer op aardse
planten. Dit was een soort tomaat, zal ik maar zeggen. Die gele
blaadjes vallen nogal op omdat de planten hier zo donkergroen zijn
door de lagere intensiteit van het zonlicht, vergeleken met dat van
de aarde. Vandaag zag ik dat het merendeel van de bladeren van die
plant zijn verkleurd. Het ziet er niet gezond uit. Sommige bladeren
beginnen al bruin te worden en te verschrompelen. Kent Mars ook een
herfstseizoen? Hoe dan ook, de planten hier zouden altijd groene
planten moeten zijn. Ik kan het niet een seizoen lang zonder planten
stellen. Ik heb die plant meteen uitgerukt en buiten gesmeten. Nou
ligt daar een aardse plant op het dorre, droge en koude
marsoppervlak.
Door die plant
te verwijderen, heb ik eigenlijk het marsoppervlak vervuild. Ik heb
er iets op gegooid dat daar totaal niet thuishoort. Mars heeft geen
planten. Volgens velen is Mars een totaal levenloze planeet.
Tenminste, voor zover bekend. Er zijn eerder automatische
marslaboratoria geland, en die hebben geprobeerd om leven te vinden
op Mars. Ze hebben monsters van de marsbodem in aanraking gebracht
met voedingsstoffen, in een atmosfeer en met een temperatuur en een
vochtigheid die op aarde sporen van leven zou doen ontkiemen. En dat
heeft niets opgeleverd. De onderzoekers hebben geconcludeerd dat het
oppervlak van de planeet te koud is, en te zeer bloot staat aan de
ultraviolette straling van de zon, om leven mogelijk te maken.
Maar Mars was
in vroegere tijden duidelijk warmer en natter, waarschijnlijk ook met
een dichtere atmosfeer dan nu. Ook nu nog zijn er overal sporen van
stromend water te zien, uitgesleten rivierbeddingen en aanslibsels.
De omstandigheden voor het ontstaan van leven waren toen
waarschijnlijk veel gunstiger. Als er ooit leven is geweest op de
planeet, zou het zich dan niet toch ergens hebben kunnen handhaven,
al is het maar in de vorm van sporen, op een plek die beter beschermd
is dan het open oppervlak? Zouden er niet toch ergens nog
microscopische deeltjes kunnen bevinden, niet dood, maar ook niet
levend, bijvoorbeeld in die grot die ik heb ontdekt? En zouden die
deeltjes in de juiste omstandigheden niet weer kunnen ontkiemen? Wat
zou er dan gebeuren? Hoe zou het leven van Mars zich verdragen met
het aardse leven?
Ik leef in een
wereld die ik nauwelijks ken. Er zijn hier mogelijkheden waar ik
nooit aan zou hebben gedacht, en waarschijnlijk ook gevaren die niet
in mijn gedachten zouden opkomen. Ik ben hier om deze wereld te
ontdekken, maar ik doe dat niet aan de andere kant van een
microscoop, maar terwijl ik er midden in sta. Dan loop ik de kans dat
sommige ontdekkingen wat laat komen. Maar hopelijk niet te laat. Het
is geen zaak van voortdurend over je schouder kijken. De gevaren van
Mars zijn waarschijnlijk onzichtbaar. Maar je kunt niets uitsluiten.
En dat doet je gemoedsrust geen goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten