Het gaat door. NASA
vindt het een goed idee. Er is ook al een datum: 14 maart. Op die dag
zal ik officieel tot marsambassadeur worden benoemd. Er zullen
activiteiten komen als een Tv-uitzending vanaf Mars, verzorgd door
Harry, een tentoonstelling over Mars, met belangrijke gebeurtenissen,
zoals de "ontdekking" van kanalen op Mars door
Schiaparelli, en boeken en films over Mars. Wat dat betreft kunnen we
putten uit meer dan twee eeuwen feit en fictie. De media zullen ook
een bijdrage leveren, en er is al een begin gemaakt met een speciale
website. Het ziet er naar uit dat we Mars weer een beetje op de kaart
kunnen zetten, na de negatieve berichten over de dood van Harry's
compagnons.
Nu moet ik me gaan
voorbereiden op de grote dag. Ik moet me niet alleen op de hoogte
stellen van de evenementen die er dan komen, ik moet me ook wat meer
richten op Mars, de planeet zelf. Want tot nu toe is Mars voor mij
niet meer dan een aanhangsel geweest van Harry. Mars was belangrijk
omdat Harry voor mij belangrijk was. Maar nu moet Mars ook
beklangrijk worden uit zichzelf. Een ambassadeur moet natuurlijk op
de hoogte zijn van alles wat te maken heeft met wat zij
vertegenwoordigt. En daarbij gaat het niet op de eerste plaats over
de geologie van Mars en zijn plaats in het zonnestelsel, maar ook
over hoe mensen in de loop van de tijd tegen de planeet aan hebben
gekeken. Ik had ooit wel "War of the worlds" van H.G. Wells
gelezen. Maar nu ben ik ook "De Martiaanse kronieken" van
Ray Bradbury en "We can remember it for you wholesale" van
Philip K. Dick gaan lezen. Van de eindeloze Barsoom-serie van Edgar
Rice Burroughs heb ik tot nu toe alleen "Thuvia van Mars"
gelezen. In het licht van de huidige kennis doen die boeken gedateerd
aan, maar ze zeggen wel wat over de fascinatie van mensen met Mars.
Op de een of andere
manier was Mars steeds zowel een bedreiging als een voorbeeld.
Wetenschap en technologie zouden op Mars veel verder ontwikkeld zijn
dan op aarde. Dat idee stamt al uit de 19e eeuw, toen Schiaparelli
met zijn kijker kanalen dacht te zien op Mars. Die kanalen kwamen
niet uit de lucht vallen. In die tijd, de tijd van de industriële
revolutie in Engeland, werden er daar op grote schaal kanalen
gegraven om met boten de industriële producten van de fabrieken naar
de steden te vervoeren. Kanalen waren "hot", vandaar dat
men die toen ook op Mars meende waar te nemen. En later was het niet
anders. De marsfascinaties weerspiegelden meer de menselijke
fascinaties in hun tijd, dan dat ze werkelijk iets over Mars zelf
zeiden. En nu kunnen we ons werkelijk op de hoogte stellen van de
stand van zaken op Mars, en daar zelfs een bijdrage aan leveren. Nu
nog de daarbij horende fascinatie aanwakkeren.
En nu sta ik voor
het vraagstuk: wat doet een ambassadeur? Natuurlijk, een ambassadeur
van een land vertegenwoordigt dat land. Hij komt op voor het
landsbelang en onderhandelt met andere landen om dat belang veilig te
stellen. Daarnaast vormt hij ook de ogen en oren van een land in het
buitenland. Hij houdt politieke ontwikkelingen in de gaten en
signaleert trends. Allemaal goed en wel, maar hoe zou ik dat hier
voor Mars moeten doen? Ik kan me sterk maken voor Harry's belang,
maar daar wordt ook al door Dick Allen en zijn mensen voor gezorgd.
Ik kan proberen informatie te verzamelen voor Harry, maar hij
beschikt ook over een internetverbinding, al heeft die een
behoorlijke tijdsvertraging.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten