Op Mars zijn mensen aliens 2

Toen we Mars naderden, hebben we voor de zoveelste keer geprobeerd om contact te krijgen met Harry en Marit, de bewoners van het onderkomen. Maar net als voorheen kwam er geen reactie. We moesten daarom zelf een landingsplek zoeken, en we hebben de lander toen maar neergezet op een min of meer vlakke plek, op ongeveer een kilometer van de woning. Toen het stof was neegedaald, en de landingsplaats min of meer afgekoeld, zijn we op stap gegaan, met zijn drieën, om te kijken wat er aan de hand was. De omgeving is zanderig, met de bekende rossige kleur, maar het zand is vrij goed te belopen, dus het duurde niet lang voordat de heuvel waaronder het onderkomen begraven is, voor ons opdoemde. We zagen meteen een van de luchtdichte kassen, maar de ingang zagen we niet. Die bleek aan de andere kant te zijn.

Het onderkomen is onbewoond. Dat was meteen duidelijk toen we er aankwamen. Er was geen spoor van menselijk leven te bekennen. Geen voetstappen in het zand, geen rondslingerend gereedschap, geen afval, niets. Het wagentje stond op enige afstand geparkeerd, met een lege accu. De planten in de kassen waren bruin en verschrompeld. Toen we het onderkomen binnengingen, heerste daar de marsatmosfeer. Geen omgeving om je zonder beschermend pak in te bevinden. We troffen er één marspak, leeg, maar geen mensen. Maar de zonnecellen werkten nog, en de computer stond nog aan. Het beeldscherm toonde een conversatie tussen twee personen. Een conversatie die doorging terwijl wij daar stonden. Maar wie daar in gesprek waren, dat was niet duidelijk.

De twee bewoners hadden kennelijk het onderkomen verlaten. Maar dat moest dan wel een tijd geleden zijn geweest, gezien de afwezigheid van sporen. Als die er waren geweest, dan waren ze door de dunne wind verwaaid. En de winden op Mars zijn niet zo sterk dat ze voetsporen binnen een dag uitwissen. Waar konden de bewoners zijn? Hun pakken hadden hooguit zuurstof voor één dag, en er is maar één onderkomen op de hele planeet. Zonder marspak of drukcabine hou je het op Mars geen minuut lang uit.

(wordt vervolgd)